Gap messenger
Download

بی که در آن قسمت ایجاد شده بود باعث شد تعادل ستوان کثیری بر هم خورده و به داخل آب افتد. سپهبد امان الله جهانبانی که در آن زمان در راس هیئات ایرانی برای تعیین مرزها قرار داشت این موضوع را در کتاب خود که به نام مرزهای ایران و شوروی می باشد آورده است. افسر نقشه بردار لشگر تبریز که حمله سپاهیان شوروی در شهریور ماه ۱۳۲۰ را با چشمان خود دیده بود بسیار بی باکانه به آب زد تا بخشی از خاک از دست رفته ایران را بازگرداند اما آب های خروشان او را به درون خود کشید. در همین هنگام سربازی قوی هیکل به نام صمد محمد اغلو برای نجات ستوان کثیری به درون آب پریده و پای افسر بی باک را که در رکاب اسب گیر کرده بود به وسیله چاقو آزاد می کند. هر دو آن ها به سوی جزیره شنا کرده و در آنجا پرچم ایران را برافراشته می کنند. روس ها که از دیدن این چنین دلاوری ایرانیان و به خطر انداختن جانشان شگفت زده شده بودند، قبول کردند که جزیره ۱۳۰ بخشی از خاک ایران باشد و ستوان کثیری توانست با رشادت خود بخشی از این خاک را باز پس بگیرد. به پاس تشکر از دلاوری که این افسر از خود انجام داده بود نام این جزیره را به نام او یعنی جزیره ستوان کثیری گذاشتند.

امروزه دیگر نام ستوان کثیری و رشادت های او شناخته شده نیست. حتی جوانان آن منطقه و محلی ها نیز داستان او را نمی دانند. به قول آن پیرمرد، بهتر بود مجسمه ای از ستوان کثیری در آن جزیره ساخته شود و یا نوشته ای در مورد جانفشانی او و توضیح اینکه چرا این جزیره به این نام است در نزدیکی مرز گذاشته شود. جزیره ۱۳۰ در همسایگی پاسگاه مرزبانی عباسی به نام جزیره ستوان کثیری نامگذاری شده است. حتی ممنوع بودن عکاسی از این جزیره بیش از پیش موجب فراموشی نام و یاد این وطن پرست گردیده و شاید امکان داشت که همانند ۳ ژاندارمی که در کنار پل آهنی دفن شده اند و ۴۸ ساعت در مقابل یورش روس ها مقاومت کرده اند یاد و خاطره ستوان کثیری نیز باقی بماند.
@skhanzadeh_ir
http://gap.im/skhanzadeh_ir_en
فناوری برای بشریت
پیوند دعوت به ویراستی: https://virasty.com/r/QuE

11 February 2024 | 05:32